آنچه واقعاً مهم است
یاسر گرشاسبینیا – روانشناس تربیتی کودک و نوجوان
گاهی لازم است عمداً از شتاب زندگی فاصله بگیریم؛ مکث کنیم، از فضای همیشگی ذهن و کار بیرون بیاییم و دوباره به خودمان یادآوری کنیم:
واقعاً چه چیزهایی در زندگی ما مهمترند؟
زندگی روزمره بهراحتی ما را در چرخهی «فکر کردن» و «انجام دادن» غرق میکند؛ تا جایی که فرصت «بودن» را از دست میدهیم. در این شتاب، ممکن است کارهای زیادی انجام دهیم، اما از خودمان دور شویم و ارتباطمان با معنا و اولویتهای واقعی زندگی کمرنگ شود.
بسیاری از افراد، سالها زندگی میکنند بدون آنکه دقیقاً بدانند اولویتهای عمیقشان چیست.
اما حقیقت این است که ما فقط دو سرمایهی اصلی داریم:
زمان و حق انتخاب برای اینکه زمانمان را چگونه خرج کنیم
سؤال اساسی این است:
زمانت را صرف چه چیزهایی میکنی؟
اگر میدانی چه چیزهایی برایت مهمترند، از خودت بپرس:
این اتفاق نهتنها بد نیست، بلکه یک فرصت طلایی است.
فرصتی برای مکث، سکوت و پرسیدن یک سؤال عمیق:
واقعاً چه چیزی در زندگی من بیشترین معنا را دارد؟
لازم نیست جواب فوراً بیاید.
به خودت زمان بده.
بنویس.
بازبینی کن.
اجازه بده پاسخها بهتدریج شفاف شوند.
بعد، زمان فعلیات را با فهرست اولویتهایت مقایسه کن و ببین کجا نیاز به تغییر وجود دارد.
بین «خوب» و «بهترین» تفاوت هست
زندگی پر از کارهای خوب است.
اما اگر مراقب نباشیم، تمام زمانمان صرف «خوبها» میشود و هرگز به «بهترینها» نمیرسیم.
اولویتبندی واقعی یعنی:
نه فقط انجام کارهای درست،
بلکه انتخاب آگاهانهی مهمترینها.
زمان، واحد پول زندگی است
ما پول را با دقت خرج میکنیم،
اما اغلب زمان را بدون توجه خرج میکنیم.
در حالی که زمان، واقعیترین سرمایهی ماست.
وقتی آگاهانه تصمیم بگیریم زمانمان را صرف چه چیزهایی کنیم،
زندگی نهتنها عاقلانهتر،
بلکه عمیقتر و پُرمعناتر میشود.
جمعبندی
زندگی آگاهانه یعنی: